به دنبال افزايش خشونت ها و برخورد با معترضان به نتايج انتخابات در ايران شاهد سيل مهاجراني از ايران هستيم كه همه روزه در حال خروج از اين كشور هستند.
برخي از اين افراد با ارائه مداركي كه جانشان در ايران در خطر است به كشورهاي ديگر به ويژه كشورهاي اروپايي پناهنده مي شوند، خواه به صورت قانوني و يا غير قانوني از ايران خارج شده باشند.
درخواست ويزاي دانشجويي و ادامه تحصيل نيز راه ديگر براي خروج از شرايط فعلي در ايران است.
به گفته تعدادي از سازمان هاي حقوق بشري موج كنوني خروج ايرانيان از اين كشور پس از انقلاب 1357 بي سابقه بوده است.
رضا گنجي سالهاست كه از روزنامه نگاران روزنامه هاي اصلاح طلب در ايران است.
او در گفت و گو با بخش فارسي راديو بي بي سي مي گويد: "در جريان انتخاباتي كه برگزار شد از اعضاي فعالي بودم كه كارهاي رسانه اي انجام مي دادم و با گرفتن عكس و نوشتن مطلب براي وب سايت هاي مختلف و مطبوعات كارم را انجام مي دادم."
او در ادامه مي افزايد: "دليل آمدنم به خارج از كشور اين بود كه تعداد زيادي از دوستانم دستگير شدند. فكر كردم ما به عنوان روزنامه نگار متهم درجه اول هستيم. چرا كه باعث شديم كه حجم زيادي از آگاهي به دست مردم برسد و اين ميزان آگاهي، آن چيزي بود كه دولت نمي خواست مردم داشته باشند."
زندگي جديد در كشوري جديد، مشكلات جديدي را نيز به همراه دارد. رضا گنجي در رابطه با برخي از اين مشكلات مي گويد: "مشكلات متفاوتي وجود دارد در زمينه زبان جديد، اقامت، مسكن و در مورد هزينه هاي زندگي كه بسيار متفاوت از ايران است."
آقاي گنجي افزود: "به نظر من به قدري مشكلات در ايران بزرگ بود كه ما پذيرفتيم خودمان را با مشكلات بزرگتر و نوع ديگري روبرو كنيم."
از ديگر خبرنگاراني كه در روزهاي گذشته از ايران خارج شد مي توان به مهدي رستم پور، خبرنگار ورزشي تلويزيون دولتي ايران، كه براي پوشش خبري مسابقات جهاني كشتي به دانمارك سفر كرده بود اشاره كرد.
نرگس كلهر، فرزند مهدي كلهر، مشاور رسانه اي محمود احمدي نژاد، رئيس جمهوري ايران بعد از شركت در جشنواره فيلم حقوق بشر نورنبرگ آلمان، از آن كشور تقاضا پناهندگي كرده است.
در اين ميان نه تنها چهره هاي سياسي و اجتماعي كه بسياري از مردم عادي هم به فاصله كوتاهي مجبور به ترك خاك ايران شده اند.
نويد يكي از پناهجويان اتفاقات پس از انتخابات مي گويد: "من نه آدم سياسي بودم و نه وقت اين را داشتم كه درباره مسائل سياسي فكر كنم. شرايطي براي همه ايرانيان پيش آمد كه سرشان براي بارها و بارها كلاه رفت كه اين بار من هم يكي از كساني بودم كه سرم كلاه رفت."
او افزود: "روز جمعه زير آفتاب بيش از پنج ساعت و نيم ايستادم تا راي دهم. من نه در تبليغات قبل از انتخابات شركت كردم و نه در چيز ديگري، سر كار خودم بودم ولي بعد از شنيدن نتايج انتخابات، همان روز اول به خيابان رفتم. مردم هم به خيابان ها آمده بودند."
نويد همچنين گفت: "اينكه همه آمده بودند با عث اميدواري بود. فكر كردم نظر همه با نظر من يكي است، پس بايد ادامه داد."
نويد در حال حاضر به يكي از كشورهاي اروپايي پناهنده شده است. او مي گويد هنوز كليد خانه و ماشين اش در تهران را در جيب دارد.
"مهندس الكترونيك هستم و هشت سال سابقه كار در بزرگترين شركت هاي پتروشيمي دولتي ايران را دارم. در بزرگترين دانشگاه ها پيمانكاري هاي زيادي داشتم و خيلي كارهاي ديگر."
نويد افزود: "اينجا به خاطر اينكه بچه ام گرسنه نماند، به خاطر اينكه خودم گرسنه نمانم، به خاطر اينكه اينجا هوا خيلي سرد است ما چيزي با خودمان نياورده ايم و به خاطر اينكه بچه ام سرما نخورد، اينجا مثل يك كارگر خيلي خيلي عادي روزمزد كار مي كنم."
نويد مي گويد: "بعد از گذشت سه ماه خروج از ايران، تنها اتفاقي كه افتاد نه از طريق دولت بلكه از طريق كليسا توانستيم جايي را براي زندگي پيدا كنيم."
علي رضا واعظي كه در ايران به عنوان حسابرس و حسابدار مشغول به فعاليت بوده از ديگر پناهجويان ايراني پس از اتفاقات پس از انتخابات است كه با مسائل زيادي از جمله زبان و مشكلات زندگي در كمپ پناهنده ها مواجه است.
آقاي واعظي نيز در تجمعات اعتراضي شركت داشته است.
او در اين باره مي گويد: "بدون اينكه خودمان خبر داشته باشيم از طرف دولت جمهوري اسلامي شناسايي شده بوديم. به شكلي كه هيچ كس فكرش را نمي كرد. مي توانم حتي اشاره اي به بسيجي هاي محله بكنم."
آقاي واعظي افزود: "از اين طريق شناسايي و مجبور به خروج از ايران شديم. معني اين كار فرار نيست. شايد بتوان گفت عقب نشيني، به اين علت كه هنوز به ميزان كافي قدرت پيدا نكرده بوديم."
به گفته ناظران با گذشت نزديك به چهار ماه پس از انتخابات رياست جمهوري هنوز موج خروج از ايران داغ است.
در اين روزها به كرات رسانه ها خروج چهره هاي سياسي، فرهنگي و هنري، فعالان حقوق بشر، روزنامه نگاران و يا دانشجويان را اعلام داشته اند.
هر چند اكثر كساني كه اين روزها مجبور به ترك خاك ايران شده اند، ادامه زندگي در ايران را غير ممكن مي دانند، اما در مواجه با زندگي جديد خارج از ايران هم با مسائل و مشكلات زيادي مواجه هستند بطوريكه اذعان دارند به محض بهتر شدن شرايط بي ترديد به كشورشان باز مي گردند.
مريم افشنگ - بي بي سي فارسي